De Herberg


Dit mens-zijn is een soort herberg.
Elke ochtend weer nieuw bezoek.
Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt als een onverwachte gast.
Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.
Behandel dan toch elke gast met eerbied
want misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor iets anders…
De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.
Wees blij met iedereen die langskomt.
De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om je als raadgever te dienen.

(Rumi, 13-de eeuws Perzische dichter en wijze)

Deze tekst van Rumi draag ik de laatste tijd met me mee. Speciaal in deze decembermaand, waarin ik terugkijk op het afgelopen jaar. In mijn eigen leven het moeilijkste jaar ooit. Het jaar waarin ik, toen het nog maar pas begonnen was, mijn oudste dochter verloor. Het hele afgelopen jaar voelt als één lange dag. Of misschien beter gezegd: nacht.

Elke ochtend weer een nieuw bezoek..verwelkom ze allemaal gastvrij, zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt die je hele huisraad kort en klein slaat.

Ik las: zo’n verlies ‘verwerk’ je niet, je overleeft het. Dat herken ik. Overleven is hard werken, rouwarbeid. Een menigte verdriet toelaten en de tijd nemen voor alle aspecten ervan. Toch zoveel mogelijk de basale dagelijkse dingen doen, en merken dat dingen soms best gaan en dan weer helemaal niet. Hulp leren vragen, voelen en aangeven en doen wat ik nodig heb. Ankers uitwerpen om mezelf verder het leven in te helpen. Balanceren tussen begrenzen en grenzen oprekken. Mijn verhaal steeds weer vertellen. Merken dat sommige verbindingen dit niet dragen en dat andere zich verdiepen. Luisterende oren zoeken en vinden. Oefenen in ontvangen, bij anderen leunen. Het verdragen van het verdriet en de gebrokenheid van anderen. Oefenen in alleen zijn met waar ik uiteindelijk toch zelf mee verder moet. Een omgang vinden met alle herinneringen: de verdrietige, spijtige, verbijsterende, en de vele fijne, mooie, dierbare….

Behandel dan toch elke gast met eerbied, want misschien komt hij de boel ontruimen om plaats te maken voor iets anders.
 
Verlies is een grote leermeester in mijn leven. De grootste waarschijnlijk. Het maakt mij bewust van mijn leerlingschap. Wat weet ik nu werkelijk van het leven? Ik heb me te verzoenen met niet-weten. Durf ik er toch op te vertrouwen dat het leven (of ‘de hemel’) het goed met ons voor heeft? Hoop is: “openness to surprise”(David Steindl-Rast).

Ik voel me vaak gedragen. Door liefde, voorbij alle grenzen en vormen. Door wat groter is dan ik kan begrijpen. Door mensen die er onvoorwaardelijk zijn. Die willen luisteren. Of wandelen. Of zingen. Dichtbij, ook op afstand, in stilte. Met lichtjes, lieve gedachten, gebeden, beschikbaarheid, geduld. Door mensen voor wie ik zelf iets kan betekenen. Door de wolbollige gekkigheid van het hondje dat in mijn leven is gekomen.

’t Levenzijdank, want ik kan het niet alleen….

Herstart ‘Met Hart en Ziel zingen’

Na een noodzakelijke pauze van negen maanden starten de avonden Mantrazingen weer! Op de vrijdagavonden 15 september, 13 oktober, 10 november en 8 december 2017 in het Koorhuys te Eemnes. Zie voor meer informatie de pagina ‘Met Hart en Ziel zingen’ op deze website.

Wees welkom!

De Latifa

In de opleiding tot Stembevrijder die ik volgde werkten we volgens de zeven stappen van de Latifa, een gebed uit het Soefisme (een oude mystieke stroming uit de Islam, bekend van bijvoorbeeld Rumi). Zeven stappen naar transformatie, ontwikkeling tot vrijer, ruimer mens-zijn.
Als ik deze stappen als een soort meditatie doorloop en de impact ervan tot me door laat dringen, dan raakt dat me heel diep.

De eerste stap alleen al: 'Ik aanvaard'. Aanvaarden waar ik nu ben in mijn leven, met alles wat er is…met alles wat ik ben en niét ben. Daar moet het beginnen. Dat roept meteen al heel veel op…
En dan toch verder naar stap 2: 'Ik verlang'….
3: 'Ik hoop'….
4. 'Ik vertrouw'…
5: 'Ik laat los'….
6. 'Ik heb lief'….
7. 'Ik ben bereid'…

Het hele leven zit daarin. Míjn hele leven.
En elke keer is het weer anders…

Radicale Zachtmoedigheid


Hoe in godsnaam de tragedies die zich dichtbij en verder weg in de wereld afspelen te verdragen? Hoe weer ik mij? Muren bouwen, een geweer aanschaffen, me verschansen in een onbereikbare vesting, mijn hart begraven onder lagen onverschilligheid of bitterheid?

In een gesprek op tv (‘de Verwondering’, met als gast Ruard Ganzevoort) hoorde ik het begrip ‘Radicale Zachtmoedigheid’. Kan dát het antwoord zijn op de confrontatie met lijden en onrechtvaardigheid? Het alternatief is een harde schil ontwikkelen, me weren met ongevoeligheid en zo nog meer lijden veroorzaken. ‘Ik’ tegen ‘het leven’ of ‘wij’ tegen ‘zij’ is houvast in schijn-veiligheid, een fort bouwen op drijfzand.

‘Radicale Zachtmoedigheid’. Op persoonlijk niveau betekent dat: de wond niet afdekken. Mijn hart openhouden. Al doet het leven nóg zoveel pijn. Liefde sluit in, niet uit. Niets softs aan, een radicale keuze. Alleen overgave aan kwetsbaarheid en raakbaarheid kan de weg van het hart mogelijk maken. Een radicaal andere weg. De levenshouding van Gandhi, Mandela, Jezus of Boeddha, in de situaties van extreem lijden waar zij mee te maken kregen.

Het begint bij het leren aanvaarden van de pijn en onzekerheid van het bestaan waar we vroeg of laat keihard tegenaan knallen. Dat is een opgave. Kunnen we elkaar hierin tot steun zijn? Bijvoorbeeld door de illusie van maakbaarheid te ontmaskeren? Door elkaar te helpen persoonlijk lijden te dragen? Door voor onszelf en elkaar geduldig, mild en kwetsbaar te durven zijn? Radicaal, compromisloos. In ‘zachtmoedig’ hoor ik dat zachtheid moed vergt. Laat ik zacht én moedig zijn.

Heilzaam zingen

 

Wanneer iemand vanuit zijn ziel zingt heelt hij tevens zijn innerlijke wereld. Wanneer alle mensen vanuit hun ziel zingen en één worden in de muziek helen zij tegelijkertijd ook de wereld om ons heen.”    ~ Jehudi Menuhin ~

Sinds november 2015 organiseer ik eens per maand een avond ‘Met Hart en Ziel zingen‘.

Het initiatief werd geboren toen mijn eigen sluimerende verlangen hiernaar samenviel met een verzoek van buitenaf om zoiets te organiseren. Ik voelde me ‘geroepen’; dit was blijkbaar het moment om mijn verlangen in actie om te zetten.

Bij ‘Met Hart en Ziel zingen’ bied ik een avond waarin we moeiteloos kunnen zingen. Zodat er ruimte is om te zakken in onszelf, ons binnenste. Om ons te verbinden met het diepste in onszelf en tegelijkertijd met het hoogste. Om te voelen wat er in ons leeft en ons hart uit te zingen. Samen zingen verbindt ons met elkaar en geeft ontspanning, moed, Spirit!

We zingen Mantra’s en Krachtliederen. Het Sanskriet woord ‘Mantra’ betekent zoiets als: bevrijding of reiniging van het denken. Door de eenvoud en de herhaling van de melodie en teksten hoeven we er niet zo over na te denken. We kunnen ons overgeven aan de pure, helende energie van de klanken. Muziek is immers trilling, energie, die helend kan werken op allerlei niveau’s. Mantra’s in traditionele zin komen uit India, maar eigenlijk komen ze in tradities van over de hele wereld voor. Denk bijvoorbeeld aan Gregoriaanse gezangen of Taizé-liederen.

Krachtliederen (of ‘Come-together-songs’) zijn gemeenschaps-liederen, die zich er perfect voor lenen om ervaringen en gevoelens te delen en onze verbondenheid met elkaar, de aarde of het Hogere te bezingen. Dat kunnen bijvoorbeeld liederen uit Indiaanse of Afrikaanse tradities zijn, maar ook Gospels of liedjes met een Engelse of Nederlandse tekst. 

Alles wat we op deze avonden zingen heeft als overeenkomst: eenvoud. Er is een bedding van stilte, waar ieder lied uit oprijst en waarin het tot rust komt. Stilte is heilzaam, al kan het in het begin wat ongemakkelijk voelen omdat we vaak gehecht zijn aan actie, bezig blijven, afleiding. 

In alle culturen is zingen oorspronkelijk bedoeld om samen het leven te bezingen, in alle facetten. En om de helende werking ervan te ervaren. Zingen is ons geboorterecht, niet enkel voorbehouden aan geoefende zangers en de podiumkunsten!

Welkom bij ‘Met Hart en Ziel zingen’! Zie voor meer informatie en data de gelijknamige pagina op deze website.